Header Painting by Agapi Hatzi

Τρίτη, Ιανουαρίου 09, 2007

Πυρετός

Όταν έχεις πυρετό, το σώμα ανεβάζει θερμοκρασία, για να αντιμετωπίσει τον επικίνδυνο «εισβολέα». Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Ένας εισβολέας μας κάνει να ριγούμε και να καιγόμαστε. Εναλλάξ. Κι ο πυρετός το όπλο μας.

Το καλύτερο είναι να τραβήξεις –αν είναι δυνατόν- τον πυρετό στο φουλ, να τον κάνεις πραγματικό σύμμαχό σου σ’ αυτόν τον αγώνα επιβίωσης, να τσουρουφλιστείς κι εσύ κι ο εισβολέας παρέα, να τον βαρεθείς, να σε βαρεθεί, να συνεχίσεις τη ζωή σου… Ενίοτε τη συνεχίζεις και μαζί του…

Αν ο πυρετός δεν επιδέχεται τσίτα, μπορείς να καλέσεις κι άλλον εισβολέα στο παιχνίδι, με την ελπίδα να μπερδευτεί το σύστημα και να μοιραστεί η κάψα. Αυτή είναι η λεγόμενη μέθοδος της ομοιοπαθητικής. Συνήθως όμως δεν πιάνει το κόλπο.

Μπορείς να δοκιμάσεις και διάφορες άλλες τεχνικές: να προσπαθήσεις να τον διώξεις με διαλογισμό, με εργασιοθεραπεία, με κλοτσιές… Ό,τι μπορεί ο καθένας… Συνήθως ούτε αυτά πιάνουν.

Τελικά τις περισσότερες φορές κάθεσαι και ψήνεσαι και περιμένεις υπομονετικά να κάνει το πράγμα τον κύκλο του.

Μόλις αρχίσει και πέφτει λίγο ο πυρετός, όμως, προσοχή! Συχνά ξεθαρρεύεις, βγαίνεις λίγο απ’ το καβούκι σου, πουλάς λίγο τσαμπουκά, εις μάτην… Την ξαναρπάζεις, ξανακυλάς και φτου κι απ’ την αρχή.

Συμπέρασμα: δεν θέλει αντίσταση. Let it go, που λένε κι οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι. Χαλαρά και συν τω χρόνω. Και με την ελπίδα, πως δεν θα σ’ αφήσει μόνιμο κουσούρι…