Header Painting by Agapi Hatzi

Παρασκευή, Ιανουαρίου 15, 2021

ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΑΜΕ!


 Η συνέχεια στο Alexia's Inspirations

Alexia's Inspirations


ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ στο κανάλι μου στο YouTube




Δευτέρα, Μαρτίου 30, 2020

Συγχώρεση


Θεέ,
που είσαι μέσα μου
και είμαι μέσα σου

κι αυτή η προσευχή μπορεί να ειπωθεί
η ίδια ακριβώς
απ’ όλα τα πλάσματα του κόσμου,

συγχώρα με:

βρες χώρο για μένα
και την μωρία μου

διαρκώς να αμφισβητώ την ποικιλία
που έπλασες

με τόση φαντασία,
τόση αγάπη

για όλα.

Κι εγώ που θέλησα να συμπυκνώσω
σε κάτι τόσο λιγότερο 

ό,τι εσύ επινόησες
διεύρυνες
διαφοροποίησες

σε εκατομμύρια μορφές 
κι απόψεις.

Ξέρω πως απ' τη φύση σου
με συγχωρείς.

Μα πάντα ζητώ
να νιώσω

Συγχώρεση.

Τρίτη, Οκτωβρίου 08, 2019

Loulou



Όταν ήμουν μικρή ήταν κάτι κορίτσια που τα έλεγα «Loulou» από μία διαφήμιση αρώματος της Cacharel. Αυτά τα κορίτσια ήταν, είναι και θα είναι πλάσματα όμορφα, μυστηριώδη κι αισθησιακά. Γοητεύουν άντρες και γυναίκες εξίσου, συχνά έχουν σχέσεις και με τα δύο φύλα –μαζί ή χωριστά. Η ερωτική επαφή δεν αποτελεί ταμπού γι’ αυτά τα κορίτσια, ούτε η γύμνια. Είναι σε πλήρη αρμονία με τον κόσμο των αισθήσεων, είναι γεννημένα να παίρνουν και να χαρίζουν έρωτα…

Τα ζήλευα αυτά τα κορίτσια -τα θαύμαζα και τα ζήλευα ταυτοχρόνως-, γιατί δεν ήμουν τέτοιο. Βαυκαλιζόμουν πως ήταν απλές οπτασίες, ενσαρκωμένες φαντασιώσεις, πως πίσω από τον αέρα μυστηρίου και αισθησιασμού που ανέδιδαν στο πέρασμά τους κρυβόταν το μηδέν, το απόλυτο τίποτα.

Το απόλυτο τίποτα κρυβόταν όμως μόνο στις σκέψεις μου: στις κρίσεις και στις συγκρίσεις μου…



Τρίτη, Φεβρουαρίου 05, 2019

Joy=Ζωή



And if upon the questions 
"Did you find Joy? 
Did you bring Joy?"
your heart is brimming with Joy, 
this is called Ζωή.


Κυριακή, Φεβρουαρίου 03, 2019

Μα γιατί να διαβάζω;



Ο σύγχρονος "επιτυχημένος" δυτικός άνθρωπος θεωρεί το διάβασμα χαμένο χρόνο. Δεν είναι πλάκα αυτό, είναι αλήθεια. Να διαβάζεις, σου λέει, ό,τι χρειάζεται να διαβάσεις, για να φέρεις εις πέρας μια αποστολή. Το να διαβάζεις γενικώς και αορίστως λογοτεχνία, φιλοσοφία ή... χαχα... ποίηση, είναι άχρηστο.

Δεν του περνά καν από το μυαλό η αξία της πολύπλευρης καλλιέργειας, ή μάλλον του περνάει αντεστραμμένη: θεωρεί πως σε καθιστά χασομέρη, αναποτελεσματικό και αντιπαραγωγικό.

Και πιθανώς αυτό να είναι αλήθεια· αρχίζεις κι αναρωτιέσαι "Γιατί πρέπει σώνει και καλά να γίνουμε τα καλογυαλισμένα γρανάζια μιας μηχανής, που κατατρώει τη σύντομη ζωή μας;"

Και γράφοντας αυτό, θυμήθηκα τις ταινίες του Τσάρλυ Τσάπλιν, θυμήθηκα και τον Κάφκα, θυμήθηκα όλα αυτά που κάποτε ακούγονταν επαναστατικά και τώρα ακούγονται ως η δικαιολογία του loser...