Header Painting by Agapi Hatzi

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 25, 2007

Πόζες, νάζια και τερτίπια

Γιατί όλοι πιστεύουν, ότι ο έρωτας θέλει πόζες, νάζια και τερτίπια; Κάπως να το παίζεις, να δείχνεις αδιαφορία και τα σχετικά;

Έχετε δει κανέναν «επαγγελματία» τού είδους να έχει ποτέ καμία σχέση της προκοπής; Αυτά τα κόλπα είναι καλά για να γαμήσεις μόνο. Ναι, κάτι τέτοιοι καταφέρνουν να γαμήσουν πολλές και να τις καψουρεύουν κιόλας. Ε και; Όλο μόνοι τους είναι στην ουσία.

Όσο για τις αντίστοιχες γυναίκες, τελικά τις φτύνουν κι αυτές, γιατί κάποια στιγμή τους τελειώνει το ρεπερτόριο κι αρχίζουν κι αυτές τις υστερίες και τα «Πού ήσουνα;» και φεύγει ο άλλος που νόμιζε πως θα ρίχνει έναν και μετά θα πηγαίνει στη δουλειά του ανενόχλητος.

Μπούρδες είναι όλα αυτά. Το μόνο που πιάνει και όντως πιάνει, είναι να είσαι πραγματικά αδιάφορος. Αλλά αν είσαι αδιάφορος, αδιαφορείς και για το αποτέλεσμα. Οπότε τι νόημα έχει πάλι;

Ο έρωτας υποτίθεται, πως είναι το πλησίασμα δύο ανθρώπων. Με τα κόλπα και τις υποκρισίες δεν πλησιάζεις κανέναν. Για την ακρίβεια απομακρύνεσαι και από τον εαυτό σου. Αλλοτριώνεσαι και πορώνεσαι. Αν είναι να φας χλαπάτσα, κάτσε φάτην. Δεν τρέχει τίποτα. Καλύτερα κιόλας μια ώρα αρχύτερα, να ξέρεις και με ποιον έχεις να κάνεις.

Και περιμένεις κάποιον που θα σε ερωτευθεί κι αυτός αληθινά. Γιατί, πιστέψτε με!, υπάρχει αληθινός έρωτας. Απλώς δεν κρατάει για πάντα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Στο κάτω-κάτω υπάρχει και η αγάπη, υπάρχει και η συντροφικότητα, που μπορούν να κρατήσουν για πάντα. Αλλά ποτέ δεν στηρίζονται σε πόζες, νάζια και τερτίπια.