Header Painting by Agapi Hatzi

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 04, 2007

Λύσε τον κόμπο και προχώρα














Η στιγμή της απόφασης έχω την αίσθηση, πως δεν είναι 100% συνειδητή. Οι εντελώς συνειδητές αποφάσεις, όπου βάζεις τα πράγματα κάτω, θετικά-αρνητικά, είναι μόνο αυτές που δεν εμπλέκεσαι καθόλου συναισθηματικά. Αν και στα συναισθήματα εμπεριέχονται η ανασφάλεια, η ανταγωνιστικότητα, η φιλοδοξία, που παίζουν παντού, ακόμα και στις επαγγελματικές αποφάσεις.

Όταν όμως πρόκειται για αποφάσεις συναισθηματικής υφής, νομίζω σπανίως «μετράς» τα πράγματα. Εκεί τη μεγαλύτερη σημασία έχει το «θέλω» και όχι το τι είναι καλύτερο και τι χειρότερο.

Όταν λοιπόν φτάνεις σε τέτοιες καταστάσεις, όπου ΠΡΕΠΕΙ να πάρεις μια απόφαση και το ΘΕΛΩ σου παραπαίει, τα πράγματα συχνά λειτουργούν ολίγον τι αυτόματα. Δεν το σκέφτεσαι -εξάλλου οι διεργασίες έχουν γίνει μέσα σου ήδη από καιρό-, παρά μόνο λες το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι.

Σε πάρα πολλές περιπτώσεις όμως, δεν λες τίποτα. Αφήνεις τα πράγματα να σέρνονται. Αγνοείς την πραγματικότητα: πως όταν μια προσωπική επιλογή δεν ρέει, όταν δεν σου έρχεται εντελώς φυσικά και απρόσκοπτα, σημαίνει πως είναι από χέρι προβληματική.

Μια απλούστευση λοιπόν, που μπορεί να έχει κανείς εύκαιρη για κάθε δίλημμα συναισθηματικού περιεχομένου είναι αυτή:

Εφόσον το σκέπτεσαι, υπάρχει πρόβλημα. Αυτό είναι δεδομένο. Οπότε πρέπει να λύσεις το πρόβλημα, όχι να το διαιωνίζεις. Κι αν αποφύγεις τώρα τον πόνο, αυτός θα είναι εκεί σε κάποια γωνιά και θα παραμονεύει. Γι’ αυτό, πάρε τώρα την ευθύνη του πόνου.

Και προσπάθησε να κάνεις αυτό που θέλεις και σε γεμίζει πραγματικά.