Header Painting by Agapi Hatzi

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 14, 2007

Ευχαριστώ

Είναι κάτι άνθρωποι, τόσο γλυκείς…
που συμπονούν τον συνάνθρωπο, ενδιαφέρονται, συμπαραστέκονται ενεργά…

Ειλικρινά, το γεγονός αυτό με εκπλήσσει όταν το συναντώ. Και με συγκινεί αφάνταστα.

Όταν βλέπεις τους περισσότερους να μην δίνουν δεκάρα ούτε καν για τους δικούς τους… Όταν όλα τελικά ανάγονται στο θέμα «χρήμα» και στο πόσο θα μας κοστίσει εμάς η περιπέτεια του δίπλα… (κι ο χρόνος χρήμα είναι, έτσι δε λένε;)

Τότε πραγματικά βλέπεις εκείνους, τους άλλους, τους γνήσιους ανθρώπους σαν όαση μέσα στην έρημο των φιλάλληλων συναισθημάτων, σαν ήλιο πάνω από μια μαύρη θάλασσα εκατομμυρίων μίζερων Εγώ.


Δεν μπορώ παρά να νοιώθω ευγνωμοσύνη για την ύπαρξη τους και αν πίστευα στο Θεό, θα προσευχόμουν να είναι πάντα καλά και να μπορέσουν να γεννήσουν, να διαπλάσουν κι άλλους τέτοιους ανθρώπους, μήπως τυχόν γίνει κάποτε η ζωή μας πραγματικά ανθρώπινη.