Header Painting by Agapi Hatzi

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 06, 2006

Μιζέρια

Οι άνθρωποι γουστάρουν κέφια. Όλοι μας σχεδόν. Μόλις κάποιος αρχίζει και μιζεριάζει -για οποιονδήποτε λόγο- ο κόσμος αρχίζει και την κάνει απ’ όλες τις πάντες.

Όταν είχα πρωτομάθει να οδηγώ, πάτησα γκάζι αντί για φρένο πάνω στη Σκουφά, μπροστά απ’ την εκκλησία. Ο κόσμος βούτηξε δεξιά-αριστερά να μ’ αποφύγει. Κάπως έτσι… Εξαφανίζονται εν ριπή οφθαλμού.

Λένε, πως ο καλός ο φίλος στα δύσκολα φαίνεται. Άλλο όμως είναι τα δύσκολα κι άλλο η μιζέρια. Το πρώτο είναι αντικειμενικό πρόβλημα, το δεύτερο είναι υποκειμενικότατη αντιμετώπιση του προβλήματος.

Σε παίρνει από κάτω και γίνεσαι -αν μη τι άλλο- δυσάρεστος. Μπορεί να γουστάρεις να μιζεριάζεις, όμως οι άλλοι ουδεμία υποχρέωση έχουν να τραβάνε το ζόρι σου, τη στιγμή που βλέπουν, πως κι εσύ δεν κάνεις τίποτα γι’ αυτό.

Στο κάτω-κάτω κι εσύ δεν τους σέβεσαι. Τους βλέπεις κάπως σαν σκουπιδοτενεκέδες, να πετάς μέσα τα δηλητηριασμένα εσώψυχά σου. Αλλά κι αυτοί οι καημένοι έχουν τα δικά τους, άσχετα αν εσένα σου φαίνονται μηδαμινά μπροστά στα φαντασμαγορικά δικά σου.

Μένεις μόνος και τελειώνεις. Κι έχεις και κάποιον να κατηγορείς για την ηθελημένη μοναξιά σου… Ώσπου να πάρεις την απόφαση να αναλάβεις τον έλεγχο της ζωής σου και να επιστρέψεις στον κόσμο των ανθρώπων.

Ίσος προς ίσους…