Header Painting by Agapi Hatzi

Τρίτη, Οκτωβρίου 31, 2006

Καλό το καθισιό, αλλά κι η ξάπλα…




Βαριέμαι να κάνω τις δουλειές μου. Έχω περιέλθει σε μία κατάσταση πλήρους αδιαφορίας για τα πρακτικά θέματα της ζωής. Μετά από μία μεγάλη περίοδο οργανωτικού οίστρου σε όλα τα επίπεδα, έπεσα σε κώμα, άμα τη στιγμή που τα πράγματα μπήκανε σε μια σειρά και μπορούν να τα φέρνουν βόλτα οι γύρω μου. Αργά και σταδιακά μοίρασα όλες τις υποτιθέμενες «δικές μου» αρμοδιότητες και ευθύνες στους άλλους. Τώρα επιτέλους μπορώ να μην κάνω απολύτως τίποτα!

Οι τρεις μεγάλες αλήθειες της ζωής του εκ πεποιθήσεως τεμπέλη είναι, ότι:
1. ουδείς αναντικατάστατος
2. τα πράγματα μπορούν κάλλιστα να αυτοδιευθετούνται ή
3. μπορούν να τα κάνουν άλλοι.

Προσωπικώς βαριέμαι φρικτά να συνεχίζω να ασχολούμαι με πράγματα, που γνωρίζω πλέον πως μπορώ να τα κάνω. Επίσης, αρνούμαι πεισματικά να ασχολούμαι με διαδικαστικά θέματα και να διεκπεραιώνω ανούσιες καθημερινές δουλίτσες.

Ποτέ δεν κατάλαβα, γιατί πρέπει να στρώσεις το κρεβάτι σου, αφού μετά από λίγες ώρες θα το ξανακάνεις μπουρδέλο.

Γιατί να πλένεις τα πιάτα μόλις σηκώνεσαι απ’ το τραπέζι, εφόσον μπορείς οποιαδήποτε άλλη στιγμή σε βολεύει να τα χώσεις -εσύ ή ακόμα καλύτερα κάποιος άλλος- στο πλυντήριο και να τελειώνεις.

Γιατί να στήνεσαι σε ουρές, όταν μπορείς με πάγιες εντολές και e-banking να πληρώνεις όλους σου τους λογαριασμούς.

Ή όταν με ένα απλό τηλεφώνημα μπορείς να διευθετείς θέματα, που μπορεί να σου φάνε ημέρες τρέχοντας στα αντίστοιχα δημόσια ή ιδιωτικά καταστήματα.

Γιατί να κουβαλάς σακούλες, όταν τα σούπερ-μάρκετ κάνουν πια delivery, ομοίως πολλά videoclub και λοιπά συναφή.

Γιατί να τρέχεις σε κομμωτήρια για χτένισμα ή μανικιούρ-πεντικιούρ, αφού μπορούν να έρθουν αυτές στο σπίτι σου και να μην χρειάζεται ούτε να οδηγήσεις, ούτε να σου πάρει τα μαλλιά ο αέρας, ούτε να φορέσεις παπούτσια και να σου χαλάσει το βάψιμο.

Το αυτό ισχύει για όλες τις "περιποιήσεις", τα γυμναστήρια (personal trainer ή DVD), ακόμα και τους γιατρούς... Κοιμάσαι μια μέρα στο σπίτι της φίλης-γιατρού, σου παίρνει αίμα την ώρα, που κοιμάσαι, στο αναλύει και το μεσημέρι σου φέρνει τ' αποτελέσματα, την ώρα που εσύ πίνεις τον καφέ σου στον καναπέ της!!

Γενικώς, οι περισσότερες δουλειές μπορούν να γίνουν άνετα, χωρίς να κουνηθείς απ’ την καρέκλα σου.

Εγώ λοιπόν, η απόλυτη τεμπέλα, με το εφηβικό όνειρο να μην χρειάζεται να δουλεύω, τα κανόνισα όλα κατά αυτόν τον τρόπο και τώρα έχω μία σειρά νέων προβλημάτων, που πρέπει να αντιμετωπίσω:

Λόγω του πολλού καθισιού έχω παχύνει, πίνω και καπνίζω περισσότερο, όλα κατά της σωματικής μου υγείας.

Έχω κλειστεί στο σπίτι-γραφείο (επιβαλλόταν να είναι απολύτως κοντά!!) και δεν αλλάζω παραστάσεις, ούτε βλέπω κόσμο, γεγονότα κατά της ψυχικής μου υγείας και πάνω απ’ όλα:

Βαριέμαι περισσότερο από ποτέ, τώρα που μπορώ επιτέλους να μην κάνω τίποτα!

Πάμε γι’ άλλα…