Header Painting by Agapi Hatzi

Κυριακή, Οκτωβρίου 01, 2006

Πριν το τέλος


















Ακούω ένα CD, δώρο από έναν φίλο για τα γενέθλιά μου.
Τραγούδια τόσο λυπημένα, τόσο κοντά στη θλίψη και το θάνατο, τόσο απελπισμένα…
Τ’ ακούω και κλαίω. Θρηνώ.
Για ‘κείνον, για ‘μένα, για όσους πληγώνουν και για όσους πληγώνονται…

Τα γενέθλια είναι από μόνα τους ένα θλιβερό γεγονός μετά από κάποια ηλικία.
Βλέπεις σιγά-σιγά το έργο να τελειώνει.
Κάποιοι όμως φεύγουν, πριν τελειώσει.
Ή είναι τόσο κουρασμένοι, που κοιμούνται πριν δουν το τέλος…

Πόσο μπορεί να σε αποκαρδιώσει η ζωή; Πόσο μπορεί να σε προδώσει;
«…κι ΑΝ της ζωής σου το έργο μπορείς να το βλέπεις συντρίμμια
και να σκύβεις στη γη και να χτίζεις ξανά με φθαρμένα εργαλεία…»
Συλλαβίζουμε λέξεις, χάνουμε το νόημά τους…

Θρηνώ. Και δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο πέρα απ’ αυτό.
Η καρδιά μου δείχνει ανίκανη να χαρίσει ζωή. Όπως και το σώμα μου.
Θα κάτσω όμως να δω το τέλος. Δεν μπορώ να φύγω πριν απ’ αυτό…

Υ.Γ. Α, και καλό μήνα...