Header Painting by Agapi Hatzi

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 14, 2007

Αλλ-, αλλ-, αλλ-

Έχω αναλώσει νύχτες και μέρες, προσπαθώντας να καταλάβω τους ανθρώπους. Όχι μόνο από ενδιαφέρον, αλλά και από περιέργεια. Είμαι πολύ περίεργο ζώον.

Αυτό λοιπόν που μέχρι τώρα έχω δει, είναι ότι οι άνθρωποι αλλάζουν. Αλλάζουν ανάλογα με τις συνθήκες. Τους αλλάζουν τα χτυπήματα της μοίρας, τους αλλάζει κι η εύνοια της ζωής. Πολλοί αλλάζουν κατά βούληση, πολλοί υποχρεωτικά. Μερικοί αντιστέκονται, αλλά τους παίρνει το ποτάμι. Πάντως όλοι αλλάζουν.

Αλλάζουν ανάλογα με την κάθε φάση της ζωής τους. Προσαρμόζονται στις ανάγκες και τις επιθυμίες της κάθε στιγμής και φτιάχνουν ολόκληρο θεωρητικό υπόβαθρο, για να υποστηρίξουν τις επιλογές τους. Μπορεί η επόμενη επιλογή να βρίσκεται σε πλήρη αντιδιαστολή με την προηγούμενη. Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει, πως κάθε μία απ’ αυτές τους αλλάζει περαιτέρω.

Τους αλλάζουν και οι άλλοι. Η συμπάθεια, ο έρωτάς τους, η κακία και ο φθόνος. Ο ανταγωνισμός ή η συντροφικότητα. Η προσπάθεια να ξεπεράσουν, να αγαπήσουν ή να εκδικηθούν τους άλλους: ο αγώνας να συνυπάρξουν εντέλει μαζί τους.

Οι περισσότεροι λένε, πως ο χαρακτήρας δεν αλλάζει. Δεν ξέρω βέβαια, τι ακριβώς εννοεί ο καθένας με τη λέξη «χαρακτήρας». Προσωπικώς τη θεωρώ συνώνυμη του «ήθους». Και γι’ αυτό νομίζω, πως σ’ αυτό που λέγεται ζωή, οι άνθρωποι δεν είναι ηθικοί ή ανήθικοι. Ούτε καν πως έχουν συγκεκριμένο ήθος.

Είναι ηθοποιοί. Με όλες τις έννοιες της λέξης.

Κι οι παραστάσεις ανεβοκατεβαίνουν. Μπαίνοντας στο πετσί του κάθε ρόλου, ο κάθε ρόλος μπαίνει στο πετσί τους. Και όσο περισσότεροι οι ρόλοι, τόσο πιο πολλές οι αλλαγές. Κι όσο πιο δύσκολοι οι ρόλοι, τόσο πιο βαθιές οι αλλαγές. Κάπως έτσι οι ηθοποιοί -κάπως έτσι κι οι άνθρωποι- γίνονται τα πιο αλλόκοτα πλάσματα του κόσμου… Και τα πιο συναρπαστικά…

(Εσείς τι λέτε; Αλλάζει ο χαρακτήρας του ανθρώπου;)