Header Painting by Agapi Hatzi

Πέμπτη, Νοεμβρίου 12, 2009

Όταν έχεις την τάση να ζεις…

…το τράβηγμα, το τέντωμα είναι ευεργετικό, κι ας πονάει.
Ανοίγουν οι σύνδεσμοι.
[Τραβάτε με κι ας κλαίω, που λένε…]
Κι οι κάμψεις καλές είναι, χρειάζονται.
Σε κάνουν ευλύγιστο, δίχως να σπας.
Οι μυστήριες στάσεις σού χαρίζουν πρωτότυπες δυνάμεις.
Αλλά μπορεί να μείνεις εκεί. Να δεθείς κόμπος.
Βήμα-βήμα. Και συγκέντρωση στο τώρα.

-------------------------------------

Τελικώς, ένα πράγμα μου έλειψε στη ζωή· ο δάσκαλος.
Ήταν η νεανική αλαζονεία· δεν χρειάζομαι κανέναν.
Ήταν ίσως και η προπαγάνδα των 80s· do it yourself.
Μία ακόμα γενιά χαμένη.
Οδηγίες χρήσης δίχως βαθιά γνώση.
Πασαλείμματα και μισές δουλειές.



















Και φτάνεις να λες: πού διάολο πήγαν τα χρόνια μου;
Πού πήγε εκείνο το κορίτσι, εκείνο το αγόρι,
που θα ‘πιανε τον κόσμο από τα κέρατα
και θα τον καβαλούσε;

-------------------------------------

Έπεσε κι ένα Aids στη σκηνή να μας γυρίσει στα παλιά μοτίβα.
Συν τα κλικάτα χρήμα, στυλ και ομορφιά πλαστή.
Και γίναμε συλλήβδην νευρωτικά στελέχη: επιχειρήσεων, οικογενειών...

-------------------------------------

Είδα ένα παιχνίδι στο Facebook: Sex and the City.
Ο ελληνικός τίτλος του θα μπορούσε να είναι
«Πώς να γίνετε πουτάνα».
Οι σημερινές πιτσιρίκες έχουν στόχο· να πάρουν τον εφοπλιστή,
και όλο του το επιτελείο.
Πού θα βρεθούν τόσοι εφοπλιστές εν μέσω οικονομικής ύφεσης;
Μεγάλη δυστυχία προβλέπω για τα επόμενα χρόνια…

-------------------------------------

Τελικώς… όλο προβλήματα…

-------------------------------------

Κι εγώ; Πότε θα επιτύχω επιτέλους το στόχο μου;
Ποιο στόχο;
Να βρω στόχο!