Header Painting by Agapi Hatzi

Τρίτη, Ιουνίου 20, 2006

Το σώμα μου κι εγώ





Άργησα σήμερα να γράψω.
Ζεσταίνομαι.
Έχω πάρει και κιλά και είναι χειρότερα.
Δεν έχω συνηθίσει να κουβαλάω παραπανίσια κιλά.
Τα αισθάνομαι σαν ξένο σώμα.
Το τσιγάρο. Κόφ’ το-άρχισ’ το,
να τα κιλά και δεν φεύγουν κιόλας.





Έχω απομακρυνθεί απ’ το σώμα μου. Δεν είμαστε πια ένα. Είμαι εγώ κι αυτό. Ούτε στον καθρέφτη δεν θέλω πια να το κοιτάζω. Όχι γιατί είναι τόσο χάλια –δεν είναι, αλλά γιατί δεν είναι το δικό μου. Είναι μάλλον δανεικό. Κάποια νύχτα θα κρύωνα στη μηχανή και μου το δάνεισε κάποιος να μην κρυώνω. Και μού ‘μεινε.
Και δεν ακούει πια! Ε, βέβαια, γιατί ν’ ακούει, αλλουνού είναι, δεν με γνωρίζει.
(Μάλλον ο άντρας μου μού το δάνεισε. Ναι, όσο το κοιτάζω, κάτι μου θυμίζει).
Πρέπει να το εκπαιδεύσω απ’ την αρχή.
Και βαριέμαι…
Μήπως θα το περιφέρω στα σοκάκια να το λιμπιστεί κανείς; Ποτέ δεν είμαι μόνη. Έχετε παρατηρήσει, πως οι άνθρωποι δεν σου μιλάνε, άμα είσαι ζευγάρι; Φοβούνται ίσως, από διακριτικότητα, δεν ξέρω. Μόνος σου σε νησί θα γνωρίσεις τους χίλιους δυο, παρέα το ίδιο. Ζευγάρι τίποτα. Εκεί τιμωρία. Εσύ κι αυτός.
Το σώμα μετά από κάποια ηλικία οι περισσότεροι το βλέπουν απ’ την πλευρά της υγείας.
Να τα τριγλικερίδια, να οι χοληστερίνες.
Λες και η ομορφιά είναι περασμένο αγαθό, άπιαστο. Και μάλλον άχρηστο.
Πάω στον οδοντίατρο και του λέω «Κάνε μου καθαρισμό» και η απάντηση:
«Έλα μωρέ, ο άντρας σου σ’ αγαπάει έτσι κι αλλιώς»!!
Δεν είμαστε στα καλά μας, μου φαίνεται.
Αφήστε εκείνο, το άλλο: «Γιατί μωρέ, τραγουδίστρια είσαι; Τι σε νοιάζει;»
Για να μην πάρουμε διαζύγιο από τον άνθρωπό μας, για να μην επαναστατήσουμε ενάντια στη μιζέρια της ρουτίνας, παίρνουμε διαζύγιο από τον εαυτό μας.
Και είναι αλήθεια αυτό, τουλάχιστον για μένα. Όταν με βλέπεις και πολυφτιάχνομαι, κάτι δεν πάει καλά. Κάπου τριγυρνάει το μυαλό μου. Αλλού.
Κι αφέθηκα, για να μην τριγυρνάει. Το πιστεύετε αυτό; Αφέθηκα, για να είμαι πιστή.
Οι γύρω μου γυναίκες δεν έχουν παχύνει, αλλά έχουν πάρει αυτό το αντιερωτικό βλέμμα της μαμάς. Εγώ δεν έκανα παιδιά. Πρέπει να διαφυλάξω αλλιώς τη ζώνη παρθενίας μου. Και τά ‘βαλα με τον εαυτό μου.