Header Painting by Agapi Hatzi

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 14, 2010

Κανείς












Περιμέναμε πλάι στις ράγες
τις σκουριασμένες
τις παρατημένες από χέρια ανθρώπου που νοιάζεται…
κανείς δε νοιάζεται.
Ανασηκώναμε πού και πού το βλέμμα
να δούμε αν έρχεται κάποιο τρένο
βλέπαμε μονάχα ένα βαγόνι
είχε ξεφύγει από την τροχιά του πριν χρόνια
κι έμενε εδώ να θυμίζει
εκείνο το παλιό περιστατικό.
Λες κι είχε σημασία…
Κανείς, μα κανείς δε βρέθηκε
σ’ εκείνον τον έρημο σταθμό
να μας ενημερώσει
πως τα τρένα πια δεν περνούσαν από ΄δώ…


4 σχόλια:

  1. τὰ γραπτά σου μοῦ θυμίζουν τὸ μπλόγκιν στὶς ἀρχές... 2005-06...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. τῷ καιρῷ ἐκείνῳ (2005, ἄντε 2006) τὸ (στά πρῶτα του βήματα) μπλόγκιν δὲν εἶχε γίνει ἀκόμη δίαυλος δημοσιογραφικὸς (καλῆς ἤ κακῆς δημοσιογραφίας) δὲν εἶχε ἀποτελέσει ὄχημα γιά προβολή, δέν ἦταν μέσον.

    ἦταν ἁπλά ἕνα ἐργαλειάκι γιά κάποιους οἱ ὁποῖοι ἀντί νά γράφουν τὸ ἡμερολόγιό τους σέ χαρτί, εἶπαν νά τό κάνουν καί κλικάτα. Τά γραφόμενα (διαθέτοντα φυσικά μιά καλλιέπεια) ἦταν ἀκριβῶς σὰν τὰ δικά σου. Μονόλογοι μὲ ἀνησυχίες, ἔκφραση φοβιῶν, ἀποτίμηση παρελθόντος, ἀναρώτηση γιὰ τὸ πῶς θὰ ἦταν ἕνα παράλληλο σύμπαν ἐὰν ἐάν... Τέτοια πράμματα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ναι, για μένα αυτό είναι το blogging...

    ΑπάντησηΔιαγραφή