I Ching, Kοέλιο, Game of thrones, πολιτική και εσωτερική αναζήτηση

Η προετοιμασία

Προσπαθώντας να απελευθερώσεις την εσωτερική σου αναταραχή,

παρασύρεσαι σε ακρότητες.

Όλα θέλουν χρόνο και πειστικότητα…

Μην τα βιάζεις.

Η πίστη είναι δικό σου προνόμιο·

τα πράγματα χρειάζονται επιχειρήματα για να πεισθούν και να σε υπακούσουν.

Και η πειθώ βρίσκεται στο παράδειγμα, στην πράξη.

Εσύ είσαι ο ηγέτης.

Η μάχη

Την κατάλληλη ώρα

Μπαίνεις μπροστάρης κι ακόλουθος συνάμα.

Πιστός μαθητής των μαθητών σου.

Χρησιμοποιείς το δόρυ να σκοτώνεις τους φόβους

και την ασπίδα στην πλάτη ν' αποσοβείς το παρελθόν

-παλιά είχαν φτερά πίσω-

που σε κρατά καθηλωμένο ή σε καθυστερεί.

Δεν ξεχνάς. Προστατεύεις το τώρα σου.

Εξάλλου γυμνάστηκες

να γίνουν τα όπλα

Της ύπαρξής σου επέκταση.

Δεν κλείνεσαι όμως στα τείχη σου,

βγαίνεις έξω, μακριά, στα χωράφια,

προσπερνάς τα πάντα στο διάβα σου,

καλλιεργημένα και μη·

πολεμάς, προχωράς

κι η δόξα ανήκει στον πολεμιστή.

Η έκβαση

Αν νίκησες, πας για την άλλη μάχη·

χαίρεσαι που θα ξαναπολεμήσεις.

-κι αν έχασες επίσης.

Μα αν σε βρει ο θάνατος, σημαίνει πάλι πως νίκησες.

Ο θάνατος σε δρέπει τη στιγμή της ύστατης,

της υπέρτατής σου προσπάθειας.

Αυτό είναι το έπαθλο·

η απόλυτη μεταμόρφωση.

Κι αφήστε την ιστορία να λέει ό,τι γνωρίζει…

Over and over again

 

 

Με ερωτεύθηκες 

 γιατί ήμουν ήδη ερωτευμένη 

με τον εαυτό μου.

Κι ύστερα...

είδα στα όλο πόθο μάτια σου 

 την αντανάκλασή μου 

 και ερωτεύθηκα τον εαυτό μου 

από την αρχή.

Κι όποιος σου λέει άλλα

 δεν ξέρει τι είναι έρωτας.

The Commander

Tonight

a life-changing moon

floats in the sky

lighting my golden painted room

through the half-opened drapes.
The cool spring air
makes me chill and shiver
but my heart silently
commands the world.

Ναι, και;

Υπάρχουν άνθρωποι τόσο υποκριτές, τόσο ύπουλοι και γενικώς τόσο υπό-, 

που τους περνάς για την προσωποποίηση της ειλικρίνειας και της αυθεντικότητας. 

Την πρώτη ίσως μόνο στιγμή που θα συναντηθούν συνειδητά τα βλέμματά σας, 

νιώθεις το ασυμβίβαστο, 

αλλά σχεδόν αμέσως ξεγλιστρούν με διάφορα τερτίπια μέσα στο καλοδουλεμένο ψέμα τους 

και ξεγελιέσαι, ξεχνιέσαι, τινί τρόπω υπνωτίζεσαι.

Είναι εξόχως παραπλανητικοί. 

Ό,τι σου λένε για να σε απομακρύνουν από τους άλλους, 

τους ενδεχόμενους ή υποτιθέμενους ή σκοπίμως επινοημένους αντιπάλους τους, 

αυτό ακριβώς είναι οι ίδιοι. 

Έτσι θα περιέγραφαν τον εαυτό τους σε κάποιο όνειρο, 

όπου το υποσυνείδητό τους θα ελευθέρωνε λιγάκι τη μέγγενη της ψευδαίσθησης. 

της αντιγραφής και της μίμησης, αυτού που παριστάνουν, 

αυτού που -ίσως μοναδικό απομεινάρι αλήθειας τους- θα ήθελαν να είναι.

Εσωτερικό μόττο τους, πως μόνο το αποτέλεσμα μετράει· 

θα σου αραδιάσουν βέβαια χιλιάδες θεωρίες επί της διαδικασίας, περί αρχών και ιδεωδών, 

που οι ίδιοι όλως τυχαίως αμελούν ν’ ακολουθήσουν.

Επαίρονται για την αυτοπειθαρχία τους κι από παντού στάζει το λίπος 

ή μίσος μασκαρεμένο ιδεολογία,

συχνά μια εμφανής ροπή προς τον τζόγο, 

την τρυφηλότητα,
ενίοτε τον πληρωμένο ή τον σαδομαζοχιστικό έρωτα.

Από παντού ζητούν ανταλλάγματα.

Θυμίζουν ζώα, αυτό είναι ίσως το βασικό χαρακτηριστικό τους. 

Άλλος θυμίζει ύαινα, άλλος αλεπού, άλλος γουρούνι, άλλος πίθηκο, άλλος πολύχρωμο παπαγάλο… 

Τα αντίστοιχα ζώα ακολουθούν τη φύση τους,

κατά πάσα πιθανότητα δεν φέρουν την ευθύνη του είναι τους. 

Οι άνθρωποι όμως την φέρουν: 

οι άνθρωποι έχουν την ελευθερία και ταυτόχρονα την ευθύνη να επιλέξουν.

Κι ίσως το πρώτο που επιλέγει κανείς,
είναι αν θα αφήσει τον εαυτό του να είναι ευάλωτος 

-εσωτερικά και εξωτερικά-, 

επιδεικνύοντας ευθαρσώς αυτό που πράγματι είναι,
ή αν θα παίζει παράσταση.

Με απώτερο σκοπό ποιον όμως; Τον εαυτό σου δεν τον ξεγελάς ποτέ.

Ο καθένας τραβά το δρόμο του

Όταν έχεις υπάρξει σε πολλά "μέρη", 

δε μπορείς να σνομπάρεις κάποιον 

επειδή είναι ακόμα σε κάποιο μέρος 

που ήσουν προ καιρού. 

Ο καθένας έχει τους χρόνους του. 

Αυτός που σνομπάρει 

είτε δεν θυμάται από πού έχει περάσει, 

είτε δεν έχει περάσει καν, 

οπότε δε μπορεί να κρίνει 

-κι ούτε αντιλαμβάνεται ότι δε μπορεί να κρίνει ό,τι δεν ξέρει-, 

είτε απλά είναι κακός χαρακτήρας, νάρκισσος κι ασκόπως επικριτικός. 

Τα ταξίδια τού έμαθαν λίγα.

Ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί.

Ο καθένας τραβά το δρόμο του.