Header Painting by Agapi Hatzi

Σάββατο, Οκτωβρίου 10, 2009

Κοινός τόπος

Τα περιττά εγκυμονούν το καινούριο. Γεμίζει ο εγκέφαλος πολύχρωμες ουσίες.
Μες στο φαιό… με νοιώθετε…
Τα λίγα -ωραία, να μένουν, να υπάρχουν- σε σπρώχνουν προς το τίποτα.
Όλο και πιο κάτω, όλο και πιο κάτω…
Εσωστρέφεια. Είναι βουβή εκκίνηση προς τα έξω, οκ.
Όμως… με dead line.
Τα πράγματα πρέπει να οριοθετούνται, έτσι δεν είναι;
Να παίρνουν μορφή στο μυαλό μας και να υλοποιούνται.
Ειδάλλως μένει κενός τόπος.
Μα τόσο κενός που βρωμάει θάνατο. Σαπίλα.

Όποιος αγνοεί τη μορφή, αγνοεί την ίδια την ύπαρξη.