Header Painting by Agapi Hatzi

Τρίτη, Ιανουαρίου 06, 2009

Μόνωση

Τα τακουνάκια ακούγονται καλά μονάχα στα φτηνά πλακάκια.
Αλλιώς δεν έχουν νόημα, δεν έχουν πλάκα...




















Οι ήχοι της πλατείας σκάνε σαν κύματα πάνω στα τριπλοπαράθυρα
Και αποσύρονται.

Η πόλη ξάπλα σα μεθυσμένη ρακοσυλλέκτρια
μέχρις εκεί που της κόβει τη φόρα το νερό,
-ευτυχής συγκυρία.

Κι ο ουρανός αργά τ’ απόγευμα
κραδαίνει μπρος στα μάτια μας
το βραδυφλεγές μυστικό του.

Εκ φύσεως τυφλοί
Κάτι ψυχανεμιζόμαστε...


[Να πέσει το σκοτάδι
Ν’ ανάψουμε τα φώτα, να κρύψουμε τ’ άστρα!]


Πίνουμε να ξεχάσουμε
όσα ποτέ δεν θυμηθήκαμε στ’ αλήθεια.